درباره مجله غذا

مجله غذا با چهارده سال انتشار یکی از رسانه های مهم در حوزه تغذیه و نیز صنایع غذایی ایران است.

 

هدف مجله غذا ترویج فرهنگ صحیح تغذیه و نیز حمایت از صنایع ارزشمند غذایی کشور است.

انجمن مقابله با گرسنگی

 

انجمن مقابله با گرسنگی

تبلیغات

GhazaayeSalem

 

 

نمایشگاه اصفهان (Isfahan Exhibition)

 

ورود

آشپزی روز

صرع و تغذیه

طی حمله صرع، امواج مغزی مختل و نامنظم می شوند، در نتیجه اختلال هوشیاری و گاه حرکات کنترل نشده رخ می دهد. بیشتر افراد بدون دلیل شناخته شده دچار صرع می شوند. صرع غالبا با دارو یا جراحی کنترل می شود، اما معالجه زمان بر است. بسیاری از داروهای ضد صرع رایج، سبب سوء جذب مواد مغذی مورد نیاز بدن می شوند که در ادامه به تفصیل به توضیح آن می پردازیم. اینک ثابت شده است، اصلاح رژیم غذایی در کاهش بسامد یا شدت حملات صرع کاملا موثر می باشد. در این مقاله به نقش تغذیه مناسب در بیماران صرعی می پردازیم.

 

صرع و تغذیه

رژیم غذایی ارتباط مستقیمی با بیماری صرع ندارد ولی بیماران صرعی بایستی از رژیم غذایی متعادل استفاده نمایند. سبک زندگی سالم و عادات غذایی مناسب در کاهش حملات صرع کاملا موثر می باشند. خواب کافی، عدم اعتیاد به الکل و مواد مخدر و دوری از تنش های روحی نیز به کنترل صرع کمک می نمایند. بیماران صرعی باید رژیم غذایی روزانه خود را به صورت منظم دریافت نمایند. ثابت شده است، دریافت نامنظم غذا در طول شبانه روز سبب افزایش تعداد حملات صرع می گردد. بالا یا پایین بودن قند خون تنها در موارد حاد سبب حملات تشنجی می شود. بیماران صرعی باید تلاش نمایند تا سطح قند خون آن ها ثابت و متناسب باشد. قندهای ساده، کافئین (قهوه) و نوشیدنی های الکلی سبب نوسان قند خون و احتمالا حملات صرع می گردند (بعلاوه مصرف الکل به صورت مداوم یا در مقادیر زیاد، به سبب تداخل در جذب داروهای ضد صرع، سبب تحریک حملات می شود). مصرف نان گندم کامل با فیبر بالا یا نان سبوس دار به کنترل قند خون کمک می نماید. مصرف سیگار در مقادیر زیاد در بیماران صرعی، آستانه حملات تشنجی را کاهش می دهد. دریافت فرآورده های شیر ترش شده مانند ماست آلی و کفیر، مواد غذایی چون چغندر سبز، هویج، لوبیای سبز، نخود، انگور، سبزیجات با برگ سبز، گیاهان خانواده لوبلیا، زوفا و دانه های مغذی دربیماری صرع توصیه می شود. بیماران دچار حملات تشنجی، باید از مصرف مقادیر بالای محصولات حاوی شیرین کننده های مصنوعی مانند آسپارتام خودداری نمایند.

 

صرع و حساسیت به مواد غذایی خاص

طی 50 سال اخیر موارد متعددی از حملات تشنجی ناشی از مصرف مواد غذایی گزارش شده است. در برخی بررسی ها، فراوانی آلرژی، اگزما و آسم در میان کودکان صرعی و خانواده آن ها نسبت به گروه شاهد بیشتر بوده است. طبق بررسی Egger و همکاران (1989)، مواد غذایی چون شیر، پنیر، ذرت، سویا، تخم مرغ، شکلات، پرتقال، بنزوات (نوعی نگهدارنده)، تارترازین(نوعی رنگ)، گوجه فرنگی، ماهی، گوشت خوک و گاو در صورت مصرف مداوم و بیش از حد، با حملات صرع مرتبط شناخته شده اند.

 

رژیم غذایی کتوژنیک

Epilepsyکتوژنیک به معنای تولید اجسام کتونی در بدن می باشد. هنگامی که بدن از چربی به عنوان منبع انرژی استفاده می کند، اجسام کتونی به وجود می آیند و می توان آن ها را در خون، ادرار و هوای تنفسی بازدم یافت. غالبا بدن از کربوهیدرات ها (مانند: شکر، نان و ماکارونی) برای تامین انرژی استفاده می کند، اما چون در این رژیم کربوهیدرات بسیار کم می باشد، چربی به جای کربوهیدرات برای تامین انرژی و سوخت و ساز مصرف می شود.

رژیم کتوژنیک که به نام رژیم تری گلیسیرید نیز معروف است، رژیمی است که به ازای هر 1 گرم کربوهیدرات و پروتئین، 3 تا 4 گرم چربی دارد (حدود80 درصد کالری از چربی تامین می گردد).  انواع مختلف غذاهایی که چربی را فراهم می کنند، عبارتند از: کره، خامه، مایونز و روغن (روغن کانولا یا زیتون).  اجسام کتونی حاصل، انتقال پیام های عصبی را در بدن کند می نمایند، لذا باعث کاهش حملات صرع می شوند. بسیاری از تحقیقات نشان داده است که رژیم کتوژنیک می تواند حملات صرع را کاهش دهد، مخصوصا در کسانی که با دارو، صرعشان کنترل نمی شود. هم چنین در یک بررسی، در بیشتر از نصف کودکانی که از این رژیم استفاده می کردند، تعداد حملات صرع 50 درصد کاهش یافت و در برخی، تشنج کاملا از بین رفت.

رژیم کتوژنیک در عین مفید بودن احتمالا دارای اثرات سویی چون ابتلا به سنگ کلیه، یبوست، کاهش آب بدن، افزایش خطر شکستگی استخوان و بالا رفتن کلسترول خون می باشد.از آن جا که رژیم فوق دارای تمام ویتامین ها و عناصر معدنی لازم برای بدن نمی باشد، لذا متخصصین تغذیه مکمل های آهن، اسید فولیک، کلسیم و ویتامین دی را همراه این رژیم توصیه می کنند.

 

ویتامین ها و عناصر معدنی توصیه شده در بیماران صرعی

Epilepsyجهت پیشگیری از وقوع حملات صرع، مصرف گروهی از ریزمغذی ها شامل ویتامین ها و مواد معدنی توصیه می شود. رژیم غذایی افراد صرعی باید حاوی مقادیر توصیه شده ویتامین هایی چون فولیک اسید (در سبزیجات و میوه جات خام یا اندکی پخته شده )، ویتامین ب12 (در مواد غذایی حیوانی یا لبنی)، ویتامین کا (در سبزیجات برگ سبز و غلات) و ویتامین دی (در گوشت و روغن ماهی، شیر غنی شده و ساخته شده در پوست در پاسخ به نور خورشید) باشد. محققین دریافته اند که در صورت کمبود ویتامین های ب1 (تیامین) و ب6 (پیریدوکسین) نیز حملات صرعی شکل خواهد گرفت. کمبود ویتامین  ب6 عمدتا در اطفال و نوزادان رخ داده و سبب تشنج می گردد که به سختی قابل کنترل است. در این موارد پزشک به طریق وریدی، ویتامین مذکور را تامین می نماید. مصرف مواد معدنی چون کلسیم و منیزیم (بیشتر در محصولات لبنی) و سدیم در بهبود و کاهش حملات موثر شناخته شده اند. هنگام کمبود سدیم (در صورت مصرف داروهای مدر یا سایر داروهای مداخله کننده)، کلسیم (در صورت مصرف داروهای ضدصرع، مشکلات کلیوی و هورمونی) و منیزیم (در صورت مصرف مداوم الکل، داروهای ضدصرع و تغذیه نامناسب)، فعالیت الکتریکی مغز دچار اختلال شده و حملات صرع آغاز می گردد. در صورت مصرف رژیم غذایی متعادل و عدم حضور بیماری های همزمان، مواد معدنی مذکور خود به خود تامین شده و نیاز به مصرف مکمل نمی باشد. علاوه بر ویتامین ها و مواد معدنی مذکور، مصرف کارنیتین (نوعی ماده مغذی جهت عملکرد مطلوب سیستم عصبی و متابولیسم بدن) نیز جهت کاهش آستانه حملات توصیه می گردد، در حقیقت مکمل L- کارنیتین بسامد تشنجات را می کاهد.

 

تداخل داروهای ضد صرع و مواد مغذی

داروهای مصرفی جهت کنترل صرع، می توانند سبب سوء جذب برخی از مواد مغذی همانند ویتامین های دی، کا و فولیک اسید و مواد معدنی چون کلسیم، منیزیم و منگنز گردند. سوء جذب مواد مغذی در افرادی که چندین نوع دارو مصرف می نمایند، داروهای ضد صرع را در مقادیر بالا دریافت می کنند، افراد مسن، کودکان در حال رشد و زنان باردار باید به دقت مورد توجه قرار گیرد. مصرف فنی توئین (دیلانتین)، سبب کاهش تیامین در خون و مایع نخاعی می شود. سطوح منیزیم گلبول های قرمز با افزایش مصرف داروهایی چون فنوباربیتال یا فنی توئین، کاهش می یابد. مصرف کلیه داروهای ضد تشنج به استثنای والپرویک اسید ( دپاکوت )، با کاهش سطوح سرمی ویتامین دی و کلسیم همراه می باشد. والپرویک اسید نیز موجب کاهش کارنیتین سرم می گردد. داروهای ضد صرع سبب کاهش مقادیر فولات سرمی در حیوانات آزمایشگاهی گشته اند. لازم به ذکر است، مصرف داروهای ضدصرع و کمبود فولات سبب نقص عصبی در کودکان متولد شده از مادران صرعی می شود. دانشمندان دریافته اند، سطوح فولات گلبول های قرمز در بیماران مصرف کننده داروهای ضد تشنج ( به استثنای والپرویک اسید )، کاهش می یابد. کودکان و بزرگسالان دچار صرع علاوه بر مصرف مواد غذایی جلوگیری کننده از حملات صرع، بایستی به سبب مصرف داروهای اختصاصی، مکمل غذایی حاوی ب کمپلکس، D، E، کلسیم و منیزیم را دریافت نمایند.

 

منابع:

1- Lord K, Magrath G. Use of the ketogenic diet and dietary practices in the UK. J Hum Nutr Diet. 2010 Apr;23(2):126-32.

2-  Ranganathan LN, Ramaratnam S. Vitamins for epilepsy. Ophthalmology. 1994 Aug;101(8):1347-52.

3-  Egger, Carter, Soothill and Wilson, Journal of Pediatrics (1989) , volume 114, pp 51-58.

4- Botez MI, Botez T, Ross-Chouinard A, Lalonde R. Thiamine and folate treatment of chronic epileptic patients: a controlled study with the Wechsler IQ scale. Epilepsy Res. 1993;16(2):157-63.

5- http://www.epilepsy.com/epilepsy/provoke_nutrition

تمامی حقوق مادی و معنوی نزد وب سایت رسمی مجله غذا محفوظ می باشد ، و کپی برداری از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.
طراحی وب سایت طراحی سایت طراحی وب سایت گروه طراحان مکس وب

ما 8 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم